Al op de basisschool zette ik stoelen op tafels om een sticker te verdienen, speelde ik schaaktoernooien en maakte ik tijdens jeugd-EHBO-lessen kennis met hulpverlening. Daar begon mijn belangstelling voor veiligheid, helpen en blijven leren.
Met mijn camera legde ik van alles vast: uitrukken van de brandweer in Zoetermeer, ritten met de dierenambulance, vriendengroepen en natuurlijk alles van mieren, pieren en vogels. Gekscherend: alles wat sluipt, kruipt, wandelt en vliegt.
Die passie voor natuur was niet zo gek. Vakanties gingen bij ons naar kanovaren, wildkamperen en buiten zijn in België, Frankrijk, Zweden en Hongarije. Ik was zo iemand die altijd met slangen aan kwam zetten en zelfs twee slakken meenam op de boot als huisdier voor tijdens de vakantie. Na een vakantie troffen mijn ouders mijn kamer ooit aan met honderden wandelende takken; mijn belangstelling voor dieren was toen al behoorlijk praktisch.
Honden, Bailey en alles wat knuffelbaar is
Een passie voor honden heb ik altijd al gehad. Alles wat er knuffelbaar uitziet, had bij mij al snel een streepje voor. Sinds november 2025 heeft dat een naam gekregen: Bailey.
Bailey is een hond met een verhaal. Ze kwam met haar eigen rugzakje en vraagt om rust, duidelijkheid en vertrouwen. Stap voor stap bouwen we samen aan nieuwe ervaringen: wandelen, alsnog veel verschillende situaties leren kennen, trainen, speurwerk en detectie, showen (ja, wat is ze mooi) en natuurlijk mee naar plekken waar ze vooral veel plezier maakt, zoals onze favoriete plek Sparrenhorst in Nunspeet.
Op haar eigen pagina vind je meer leuke foto’s en gebeurtenissen die we samen meemaken!
Poppy hoorde ook bij het huishouden. Bailey en Poppy duldden elkaar en respecteerden elkaars ruimte; in hun geval was dat precies de beste afspraak tussen hond en kat.
In herinnering: Poppy
Op 20 juli 2026 is Poppy overleden. Ze was te ziek om nog op te kunnen lappen. In een paar dagen tijd veranderde ze van een actieve, alerte poes in een oud omatje en viel ze 2,5 kilo af. Diverse onderzoeken wezen niets duidelijks uit. Wat doe je dan met een doodzieke kat van twaalf jaar oud, die duidelijk geen energie meer had en aan het lijden was? Bailey en ik hebben besloten haar te laten gaan.
Mijn favoriete ras blijft zonder twijfel de Hollandse herder. Deze knapperd van de buren wilde gelukkig wel even met mij poseren. En buurhondje Kyra? Die wordt ook regelmatig leuk op de foto gezet.
Egels knuffelen? Ja hoor, ik ben van de partij. Alles wat er knuffelbaar uitziet, inclusief stekels!
Vogels, fotografie en Frietje
Fotografie van natuur en dieren werd al vroeg een passie. Door opleiding, werk en andere interesses kreeg die een tijd minder aandacht. In 2019 werd ik opnieuw meegenomen in vogeldeterminatie en vogels prepareren. Sindsdien gaat de camera weer vaak mee naar buiten.
Frietje kreeg zijn naam omdat tijdens het prepareren bleek dat hij een gigantische vetlaag had. We grapten dat hij waarschijnlijk alleen maar vette friet vrat. Uiteindelijk bracht die hernieuwde liefde voor vogels me bij de Vogel- en Natuurvereniging Zoetermeer, waar ik als bestuurslid betrokken raakte bij het slechtvalkenproject.
Dat leidde tot werk als assistent-vogelringer en in 2025 ben ik gestart met de opleiding tot ringer van roofvogels. Martin, mijn mentor, begeleidt me in dit opleidingstraject van twee jaar. Inmiddels bestaat mijn tijd met vogels uit fotograferen, veldwerk, klimmen, zorgvuldig werken met dieren en bijdragen aan onderzoek en bescherming.
Buiten, in heidegebied of bos, voel ik me snel thuis. Het liefst ver weg van gillende kinderen en te veel toerisme. Laat mij maar met een slang of spin spelen.
Techniek, cybersecurity en ondernemerschap
Na mijn opleiding elektrotechniek werkte ik van 2002 tot 2009 bij Politie Haaglanden. In 2006 startte ik daarnaast parttime een eigen bedrijf rond IT, techniek en veiligheid. Vanaf 2009 ging ik volledig verder als zelfstandig IT-adviseur. Sinds 2013 richt mijn werk zich steeds nadrukkelijker op informatiebeveiliging, cybersecurity en digitale risicobeheersing.
Techniek is maar een deel van mijn werk. Ik wil eerst begrijpen wat er werkelijk speelt, feiten onderzoeken en belangen zorgvuldig wegen. Daarna moeten afspraken en verbeteringen ook worden uitgevoerd en afgerond. Mijn rechtvaardigheidsgevoel en verantwoordelijkheidsgevoel spelen daarin een belangrijke rol. Soms stel ik daarom kritische vragen of spreek ik iemand tegen wanneer een situatie daarom vraagt.
In 2012 richtte ik WeSecureIT op. Vanaf 2022 werkte ik binnen Performance Collective intensief samen met andere ondernemers. Die periode bracht nieuwe inzichten in samenwerking, organisatie en ondernemerschap. Een verschil van inzicht over de verdere koers leidde er in goed overleg toe dat ik in 2025 koos voor een nieuwe start onder eigen regie.
Op 1 juli 2025 richtte ik Kynexis Informatiebeveiliging BV op. Daar werk ik zoals ik het zelf het liefst doe: persoonlijk betrokken, zorgvuldig onderzoeken, begrijpelijk adviseren en verantwoordelijkheid nemen voor de opvolging. Kynexis is een nieuwe onderneming uit 2025. De ervaring die ik meeneem, heb ik stap voor stap gedurende mijn loopbaan opgebouwd. Pravus en NIS2 Boardroomtraining hebben ieder hun eigen gespecialiseerde rol.
Mijn achtergrond als cybersecurity professional staat op een eigen profielpagina. Op Digitale veiligheid neem ik jullie uitgebreider mee in mijn werkverhaal.
Een compact overzicht van relevante opleidingen, certificeringen en praktische veiligheidsopleidingen staat op Opleiding en certificering.
Digitale veiligheid begint bij begrijpen hoe werk echt gebeurt.
Hoe denk je dat je appeltje bij Albert Heijn terechtkomt? Achter zoiets gewoons zit een keten van teelt, sortering, kwaliteitscontrole, logistiek, software, sensoren, machines en leveranciers. Zulke bedrijfsprocessen zijn steeds digitaler en afhankelijker geworden. Precies daar help ik organisaties mee: begrijpen waar afhankelijkheden zitten, wat continuïteit kan raken en welke risico’s je aantoonbaar moet beheersen.
Vrijwilligerswerk en genieten
Vrijwilligerswerk hoort nog altijd bij mijn leven. Via het Rode Kruis was ik vrijwilliger bij festivals waaronder Parkpop, de Parade en het Vuurwerkfestival. Later draaide ik mee bij lokale Zoetermeerse evenementen zoals de Dekkerloop en Geuzendag.
Sinds enkele jaren draai ik mee met het EHBO-team bij 24KiKa. Eerder was ik ook betrokken bij de Dierenambulance Zoetermeer en zette ik me in met collectes en benefietactiviteiten voor goede doelen en het dierenasiel. Ook in mijn vrije tijd zoek ik uitdaging en verdieping: vliegen, piano spelen, wijnproeven, goed gereedschap, klussen en vooral buiten zijn. Veel buiten zijn, met camera in de aanslag.
Wijnproeven, leren en genieten
Regelmatig kom ik met vrienden en onze wijnproefclub bij elkaar om mooie wijnen te proeven. We houden proefnotities bij en leren zo overeenkomsten en verschillen herkennen tussen wijngebieden, druivenrassen en terroir.
Bij de Zoetermeerse stadswijngaard Hof van Seghwaert hielp ik mee met het onderhouden en plukken van de druiven. Op de foto staat Winfried, een goede vriend en bioloog met wie ik veel contact heb over vogels.
Mijn motto? Leef je beste leven, elke dag. Want morgen is nooit gegarandeerd. En help waar je dat kan; dat maakt het leven ook voor een ander aangenamer.
Spreken over cybersecurity en bestuur
Ik geef ook lezingen, webinars en gastbijdragen over cybersecurity, NIS2, informatiebeveiliging en bestuurlijke risico’s. Meer daarover staat op Spreker & lezingen.
Mijn loopbaan staat compact bij Werk & carrière.