Bij Bailey hoefde ik de neus eigenlijk niet aan te zetten. Die stond vanaf onze eerste wandeling al op volle kracht.
Het begon met sokken en onderbroeken die ze zonder enige opdracht uit de struiken trok. Daarna volgden molshopen, muizen, ratten en alles wat ergens een interessant spoor had achtergelaten. Het lag dus nogal voor de hand om samen echt met neuswerk aan de slag te gaan.
Alles wat ruikt, ritselt of verstopt zit, heeft haar aandacht.
Waarom neuswerk?
Omdat het precies bij haar past.
Bailey is nieuwsgierig, energiek en opvallend vasthoudend zodra haar neus iets interessants heeft gevonden. Met neuswerk krijgt die natuurlijke belangstelling een duidelijke opdracht. Zij mag zoeken en zelf oplossingen vinden; ik leer beter kijken naar haar tempo, haar lichaamstaal en de momenten waarop ze zeker weet dat ze goed zit.
Het is voor ons geen kunstje dat losstaat van de rest. Het gaat om samenwerken, rustig blijven en elkaar steeds beter begrijpen.
Gericht een geur vinden
Detectietraining.
Bij detectie zoekt Bailey naar één aangeleerde geur. We trainen onder meer met steranijs. De geur wordt verstopt en Bailey zoekt zelfstandig uit waar de bron zit. Als ze hem heeft gevonden, moet ze dat zo duidelijk mogelijk aangeven.
De omgeving wordt stap voor stap moeilijker: een andere ruimte, meer afleiding of een geurbron die minder voor de hand ligt. Voor mij is minstens zo belangrijk dat ik haar niet onbewust naar de juiste plek stuur.
Een specifieke geur herkennen.
Zelfstandig en systematisch zoeken.
De gevonden geurbron duidelijk aanwijzen.
Een menselijk geurspoor volgen
Speuren en mantrailing.
Bij mantrailing volgt Bailey het persoonlijke geurspoor van iemand die is weggelopen. Ze krijgt een geurvoorwerp, kiest het bijbehorende spoor en werkt dat uit tot ze de persoon vindt.
Hier gaat het minder om een vooraf bedachte route en vooral om vertrouwen op haar neus. Ik loop mee aan de lange lijn, probeer haar niet te hinderen en leer ondertussen steeds beter zien wanneer ze het spoor heeft, wanneer ze twijfelt en wanneer ze opnieuw informatie verzamelt.
Starten vanaf een persoonlijke geur.
Een spoor uitwerken door een echte omgeving.
Samenwerken zonder het zoekwerk over te nemen.
Meelopen met de training
Bailey aan het speuren.
Geen gemonteerde hoogtepunten, maar gewoon de trainingen zoals ze verlopen: zoeken, keuzes maken, soms twijfelen en het spoor weer oppakken.
Speuren 4 november 2026 – deel 1Speuren 4 november 2026 – deel 2Speuren 4 november 2026 – deel 3Speuren 7 november 2026 – deel 1Speuren 7 november 2026 – deel 2Speuren 7 november 2026 – deel 3Speuren 10 november 2026 – deel 1Speuren 10 november 2026 – deel 2Speuren 10 november 2026 – deel 3
Baileys belangstelling voor kleine dieren ontstond niet tijdens een officiële zoekopdracht. Ze gaf tijdens onze wandelingen zelf aan dat er iets tussen de bladeren zat. Inmiddels oefenen we ook met egelgeur, zodat ik haar bij een gerichte zoekronde een duidelijke opdracht kan geven.
De warmtebeeldcamera gebruik ik daarna als bevestiging. Zo kan ik op afstand controleren of er werkelijk een warm dier tussen de bladeren zit.
